ReadyPlanet.com


จาก จดๆจ้องๆ สู่ ความสุขความมั่นใจในการทำงานไม้ (แก้ไข)
avatar
พระพระศุภฤกษ์ ภมรานนท์


อาตมามีเรื่องเกี่ยวกับความประทับใจในการศึกษาและทำงานไม้หนึ่งปีกว่าๆมาแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับทุกๆท่าน โดยเฉพาะคนที่สนใจและจดๆจ้องๆในการทำงานไม้อยู่ อาตมาคงเหมือนใครหลายคนที่มีโอกาสทำงานไม้เล็กน้อยๆมาบ้าง เคยศึกษาการทำบริขารกับพระที่ภาคอีสานสั่งสอนการทำขาบาตรกับร่มกลดมาเล็กน้อย หลังจากนั้นก็เลยมีความสนใจศึกษาเพิ่มเติมเรื่องงานไม้ จนมาเจอบอร์ด Thaicarpenter แห่งนี้เข้าก็เลยได้ต่อยอดทางความรู้จากยอดฝีมือหลายท่าน รวมทั้งติดตาม youtube และwebsite ฝรั่งที่น่าสนใจที่มีอยู่มากมาย แต่ที่ประทับใจที่สุดคงเป็นกระทู้ยอดฮิต โต๊ะช่างไม้ในฝัน ของอาจารย์เขมทัตอ่านแล้วได้ความรู้มากๆ เพราะตอนนั้นไม่คิดเลยว่า  จะมีคนนำเสนอและเรียบเรียงให้ความรู้ได้ทัดเทียมกับฝรั่งแบบนี้ ก็เลยอ่านหลายรอบและฝันว่าอยากทำโต๊ะแบบนี้บ้างแต่ก็รู้สึกว่ามันดูยากและต้องใช้ทักษะอย่างมากๆเลยเก็บความฝันนั้นไว้ในใจลึกๆ ต่อมาจากที่มีความสนใจในงานไม้จึงมีโอกาสจากพระเพื่อนๆชักชวนให้ไปทำสีช่อฟ้าโบสถ์ที่เป็นไม้สักถวายครูบาอาจารย์ ซึ่งก็ประสบปัญหา จากการที่เป็นไม้เก่าขัดและทำสีอย่างไรก็พองแล้วพองอีกหลายเที่ยวจนเกือบหมดกำลังใจ



ผู้ตั้งกระทู้ พระพระศุภฤกษ์ ภมรานนท์ (suparoek999-at-gmail-dot-com) :: วันที่ลงประกาศ 2015-08-16 21:35:02


1

ความคิดเห็นที่ 1 (3024505)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

รูปที่ ทำสีช่อฟ้าไม้สัก

ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-16 22:01:31


ความคิดเห็นที่ 2 (3024506)
avatar
พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์

พอดีกับช่วงนั้นก็ได้มีงานคุยจ้อคองานไม้เกิดขึ้นจึงขอโอกาสครูบาอาจารย์ไปร่วมงานโดยหวังว่าท่านผู้มีความรู้หลายท่านคงหาหนทางแก้ปัญหานี้ได้ แล้วก็สมดังใจงานนี้เองได้จุดแรงบันดาลใจในการทำงานไม้ของอาตมาอย่างมาก ได้พบปะพูดคุยกับยอดฝีมือที่ติดตามผลงานมานาน โยมอาจารย์เขมทัตได้แนะนำให้รู้จักกับท่านมหาวิชาญผู้กลายมาเป็นทั้งพี่และสหธรรมมิกทางงานไม้ โยมเอ๋ให้ความรู้เรื่องการพ่นสีและถวายกาพ่นสีมา โยมธนที่ให้ความรู้เรื่องการลับคมและใจดีสนับสนุนเครื่องมือหลายๆชิ้นมากมาย โยมตังและโยมเชนผู้สอนงานไม้ที่กลายเป็นอาจารย์คนสำคัญในเวลาต่อมาและที่สำคัญโยมผู้อาวุโสเดชาที่ช่วยแก้ปัญหาช่อฟ้า โดยติดตามไปสาธิตการใช้ Epoxy หุ้มช่อฟ้าไว้เหมือนกับการทำเรือ พร้อมทั้งให้ความรู้ระดับปรมาจารย์เรื่องการวิเคราะห์ ช่อฟ้าว่าเป็นไม้ทำเรือขนข้าวหรือทรายเก่าที่มาจากอยุธยา (ซึ่งตอนหลังอาตมาไปสืบถามก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ) ไม้ที่อยู่ในน้ำนานๆถ้าอยู่ในน้ำก็ยังคงสภาพต่อไปได้แต่ถ้านำขึ้นมาบนบกไม่นานไม้จะเสื่อมสภาพ ไม้จะเกิดรูพรุนและโพรงอากาศภายในไม้มากขึ้น เมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงทางอากาศโดยเฉพาะเมื่อไม้ได้รับความร้อน ความชื้นภายในไม้จากโพรงอากาศเหล่านั้นจะประทุออกมาส่งผลให้ผิวชิ้นงานที่ทำสีไว้ผุพองเสียหายได้ โยมเดชาจึงใช้  Epoxy หุ้มไว้นอกจากนี้ยังสอนการใช้ Epoxyชนิดพิเศษที่ผสมขี้เลื่อยผงไม้แล้วมีคุณสมบัติยืดหดตามไม้ในการอุดไม้ที่เป็นรูใหญ่ๆอีกทั้งยังถวายสิ่งของและอุปกรณ์ในการทำงานมากมาย ช่วยแก้ปัญหาช่อฟ้าให้ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี เป็นประสบการณ์ที่มีค่ายิ่ง ขออนุโมทนากับบุญกุศลเป็นอย่างสูง

ผู้แสดงความคิดเห็น พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์ (suparoek999-at-gmail-dot-com)วันที่ตอบ 2015-08-16 22:05:18


ความคิดเห็นที่ 3 (3024507)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

 รูปที่ 2 โยมเดชาสอนการใช้ Epoxy

ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-16 22:07:23


ความคิดเห็นที่ 4 (3024508)
avatar
พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์

หลังจากความประทับใจในความเป็นกันเองของทุกๆคน และความรู้มากมายที่ได้ในงานวันนั้น ก็เลยมีความตั้งใจที่จะกลับมาเริ่มต้นงานไม้อย่างจริงจังเป็นอย่างมาก ประกอบกับช่วงนั้นอาจารย์เขมทัตได้เริ่มส่งเสริมเรื่องงานไม้ปราณีตซึ่งอาตมาก็ไม่รู้หรอกว่าจะทำได้ไหม แต่เชื่อใจอาจารย์และอยากลองสู้ดูก็เลยตั้งใจกลับไปอ่านกระทู้ใหม่แต่ที่เปลี่ยนไปก็คือเริ่มลงมือกระทำอย่างจริงจัง อันดับแรกก็ตามลายแทงไปหาอุปกรณ์พื้นฐานมาไว้ในครอบครอง สั่งชุดปากกาโต๊ะช่างไม้ใกล้เอื้อมอาจารย์ทวีสิทธ์ เดินทางไปหาอาจารย์ดนัยศึกษาเรื่องการใช้งานกบไสไม้และการดูแลรักษา แล้วก็เริ่มตั้งใจหัดไสไม้โดยตั้งเป้าไว้ว่าจะทำโต๊ะช่างไม้ใกล้เอื้อมตามที่สัญญาไว้กับอาจารย์เขมทัตในงานให้เป็นเบื้องต้นให้ได้เสียก่อนจะสร้างโต๊ะช่างไม้ในฝันต่อไป จึงเริ่มที่การสร้างม้าไม้ด้วยความที่อยากประหยัดจึงเลือกหาวัสดุที่มีภายในวัด คือเสาไม้เต็งเก่าและไม้อีกชนิดที่แข็งมากๆที่เหลืออยู่ในเวลานั้น ถือเป็นความผิดพลาดมากๆแทนที่จะใช้ไม้สนตามแบบ เพราะต้องใช้ความพยายามมากในการไสเนื่องจากไม้แข็งมากๆ อีกทั้งยังเป็นการไสไม้ครั้งแรกลองผิดลองถูกอยู่หลายวันทีเดียว ไสจนหลังใบกบเสียดสีบาดมือถลอกเลือดไหลซิบๆ (ตอนหลังมารู้ว่าต้องตะไบคมออกก่อนโง่อยู่นานมากๆ) แต่ก็ทนฝึกฝนต่อไปจนมือด้านในที่สุด เป็นช่วงที่ได้ลองเรียนรู้และทบทวนสิ่งที่เคยศึกษามาในเว็บบอร์ด ทั้งการวัดฉาก การเล็งระนาบ การวัดระดับ แต่ก็คิดในใจว่ามันยากขนาดนี้เลยหรือก็เกือบจะถอดใจแล้วก็มาอ่านเจอใน Lincoln woodcraft ของโยมตังว่าไสไม้เต็งกับไม้แคมปัส แล้วไม้แข็งแบบนี้ กำจัดปุ่มนูนๆยากมากๆ เพราะมันจะแฉลบ หรือดุ้ง(อาการที่กบก็ยกตัวตามไม้ไม่กินผิว)จึงต้องออกแรงกดไปด้วย เพื่อบังคับให้มีดกินใบ จึงดีใจมากๆ ก็เลยอีเมลไปถามได้รับคำตอบกลับมาว่า น่าจะเกิดจาการลับคมใบกบที่ยังไม่คมดีพอ กบธรรมศักดิ์ถ้าลับคมให้ดียังไงก็กินไม้แน่นอน เป็นกำลังใจให้กลับไปศึกษาและฝึกฝนการลับคมใบกบอีกครั้ง การทำให้ระนาบหลังใบกบเรียบ การลับให้เกิดเกสรและการลบเกสร ทั้งยังใส่ใจความได้ฉากของคมใบกบเพราะมีผลกับการไสไม้ให้ได้ระนาบที่ตรง จนกลับมาไสไม้ได้ฉากที่พอยอมรับได้รวมเวลาการฝึกเตรียมไม้ครั้งนี้กว่าเดือนครึ่งทีเดียว เป็นเวลาที่เชื่อว่านานกว่าใครหลายๆคนที่เคยผ่านการฝึกไสไม้มา (มารู้ทีหลังว่าไม้ที่แข็งกว่าไม้เต็งน่าจะเป็นไม้พันชาติซึ่งแข็งมากๆต้องไสไปลับคมไปสลับกันบ่อยๆ) แต่ก็เพิ่มพูนความมั่นใจในการไสไม้ของอาตมาขึ้นเป็นอย่างมากไม่กลัวการไสไม้อีกต่อไป และชอบการไสไม้เนื่องจากพื้นผิวที่ได้จากการไสไม้ด้วยกบไสไม้นั้นเรียบได้ระนาบที่ตรงสวยงามและที่สำคัญไม่เกิดฝุ่นละอองอย่างมากเหมือนการขัดด้วยกระดาษที่ต้องขัดหลายๆเบอร์ไล่จากหยาบไปจนถึงละเอียดกว่าที่จะได้ความเรียบลื่นที่เท่ากันเหมือนการไสด้วยกบไสไม้ หลังจากเตรียมไม้เสร็จ อาตมาก็เริ่มได้ฝึกฝนการเลื่อย การขุดการเจาะ การเข้าเดือยไม้ ตรงนี้ก็ได้ Lincoln woodcraft ของโยมตังเป็นคู่มือแนะนำของผู้ที่ผ่านงานมาก่อนร่วมกับรูปที่โยมอาจารย์เขมทัตลงไว้เป็นแนวทางช่วยให้การเข้าไม้ที่มีทั้งองศาและมุมประกอบที่ดูซับซ้อนพอที่จะผ่านไปได้ ได้ลองเพลาะไม้ด้วยกาวและเหล็กสตัด การบริหารงานการจับยึดชิ้นงานเคลื่อนย้ายชิ้นงานที่น้ำหนักมาก จนในที่สุดเป็นผลสำเร็จออกมาเป็นม้าไม้ได้ รวมระยะเวลาเกือบสามเดือน ดีใจมากๆกับผลงานที่ได้แม้ว่ายังเข้าไม้ และการเจาะรูแบบองศาเฉียงยังไม่ดีพอ

ผู้แสดงความคิดเห็น พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์ (suparoek999-at-gmail-dot-com)วันที่ตอบ 2015-08-16 22:22:25


ความคิดเห็นที่ 5 (3024509)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

 รูปที่ การใช้ Epoxy อุดรอยตำหนิของไม้

ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-16 22:23:12


ความคิดเห็นที่ 6 (3024510)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

 รูปที่ ม้าไม้ตัวแรก

ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-16 22:24:28


ความคิดเห็นที่ 7 (3024511)
avatar
พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์

เสร็จแล้วจึงส่งรูปให้โยมอาจารย์ เขมทัตและโยมตังดู และขอโอกาสเยี่ยมชมshop สถานที่ทำงานเพื่อรับข้อมูลและความรู้ในการทำอานม้าไม้ต่อไป การพบกับโยมอาจารย์เขมทัตในครั้งนี้เป็นโชคดีจริงๆเพราะได้ให้ประสบการณ์ที่มีค่ากับอาตมาเป็นอย่างยิ่งโดยเฉพาะพื้นฐานในการทำงานไม้ที่เป็นรากฐานสำคัญในการทำงานชิ้นต่อๆไปในเวลาต่อมา เช่น การไสไม้ที่เราจะต้องมองและวิเคราะห์พื้นผิวออกว่าส่วนไหนสูงส่วนไหนต่ำ ด้านซ้ายหรือด้านขวาด้านหน้าหรือด้านหลัง แล้วเราจะควรไสส่วนไหนออกก่อนดี  ระหว่างไสต้องถามตัวเองตลอดเวลาว่าไสไปทำไมเพื่ออะไร ไม่ใช่สักๆแต่ว่าไส โดยหมั่นตรวจสอบตรวจทานว่าได้ฉากและได้ระนาบหรือไม่หลายๆครั้งจนเป็นความเคยชิน โดยรู้จักการใช้พื้นผิวอ้างอิงเช่นพื้นของโต๊ะงานที่เรียบได้ระนาบหรือพิ้นผิวอะไรก็ตามที่ได้ระนาบ ไม้บรรทัด ไม้เล็งระนาบมาเป็นตัวอ้างอิงว่าไม้ได้ระนาบหรือยัง ยังสูงหรือต่ำในด้านไหนแล้วจึงเลือกต่อว่าควรไสตรงไหนออกต่อไป ถ้าไสส่วนที่สูงแล้วเราควรไสเก็บอีกครั้งทั้งหมดเพื่อให้ได้ระนาบทั้งหมดเท่าๆกัน โดยรู้จักการปรับการกินไม้ของใบกบให้ได้ตามที่ควรจะเป็นด้วย การมองพื้นฐานทั้งหมดนี้ให้ออกสำคัญอย่างมากในการไสไม้

โดยจะไม่เสียเวลาและเสียไม้จากการที่ต้องไสไม้ออกไปมากหรือน้อยเกินกว่าความจำเป็นด้วย ,การใช้สิ่วที่เจาะให้เหลือเส้นที่เราร่างเอาไว้จนใกล้เคียงกับเส้นร่างแล้วจึงตั้งสิ่วกับเส้นร่างที่มีการขีดด้วยคัตเตอร์ที่คมๆให้เป็นแนวร่องบางๆไว้แล้วจึงตอกสิ่วลงไปโดยพยายามรักษาความฉากเอาไว้ เราก็จะได้รูหรือร่องที่มีความเฉียบคมและได้ฉากและตรงเรียบร้อย ,การใช้เลื่อยลันดาในตอนเริ่มถ้าเราถือเลื่อยอย่างหลวมถ้าหัดดีๆใช้เพียงแรงจากนิ้วก้อยกับนิ้วโป้งลากขยับไปมาเบาๆจะเกิดรอยฟันเลื่อยที่ชิ้นงานอย่างง่ายดายเป็นที่เริ่มต้นที่จะจับเลื่อยให้มั่นในกำมือมีนิ้วชิ้เล็งไปข้างหน้าแล้วส่งแรงเลื่อยต่อไป ท่าทางการเลื่อยก็สำคัญต้องวางเท้าด้านตรงข้ามมือที่เลื่อยไปข้างหน้าเยื้องไปทางเลื่อยเล็กน้อยกางขาออกประมาณหัวไหล่เพื่อให้มั่นคง แล้วออกแรงเลื่อยโดยส่วนแขนนั้นต้องแกว่งไปมาในแนวตรงกับเลื่อยไม่เอียงทางซ้ายหรือขวา ตาเล็งอยู่ที่สันเลื่อยและรอยเลื่อยจึงจะเลื่อยได้ตรง, การใช้สว่านแท่นที่ปลอดภัยเราควรพาดชิ้นงานไว้กับเสาสว่านแท่นกันการดีดตัวของชิ้นงานเวลาที่เจาะชิ้นงานโดยเฉพาะไม้ที่แข็งๆหรือเหล็กนั้นอันตรายมากเวลาดีดตัวจากแรงกระชากที่เจาะของดอกสว่าน, การปรับหน้าหินของหินลับมีดให้ตรงโดยใช้แผ่นหินทรายที่ได้ระนาบโรยด้วยทรายละเอียดตามด้วยน้ำเล็กน้อยแล้ววางหินลับมีดที่ขีดเส้นตารางด้วยดินสอลงไปแล้วถูเสียดสีจนรอยดินสอหายจนหมดจึงแน่ใจได้ว่าหลุมแอ่งหรือความเอียงหายไปจนหินได้ระนาบนำไปใช้ลับใบกบหรือใบสิ่วได้ดีต่อไป, การเพลาะไม้หรือการติดชิ้นงานที่ต้องการความเที่ยงตรงเราสามารถใช้เดือยและการเจาะรูในการกำหนดตำแหน่งได้ เป็นต้น จากการทำงานวันนั้นก็ได้ชิ้นส่วนประกอบฉากปากกาท้ายโต๊ะและเจาะปากกาหัวโต๊ะใส่หมอนไม้เสร็จ เป็นการบ้านในการสร้างอานไม้ต่อไป หลังจากนั้นอาตมาก็ได้มีโอกาสไปเยี่ยมสหธรรมมิก                   หลวงพี่พระมหาวิชาญที่จังหวัดลำพูนเพราะได้โอกาสไปงานกฐินแถวๆเชียงใหม่พอดี ประทับใจกับผลงานของท่านมานานแล้วโดยเฉพาะโต๊ะเลื่อยและโต๊ะช่างไม้จำเป็นที่แอบก๊อป***ไอเดียหลายอย่างไปปรับใช้กับการทำงานของตัวเอง อีกทั้งหลวงพี่ยังเป็นตัวอย่างที่ดีในการทำงานด้วยความมุมานะอดทน สร้างสรรค์ มีความความพยายามที่จะพัฒนาอย่างต่อเนื่องแม้จะจำกัดด้วยวัสดุและอุปกรณ์ก็ตามที ได้เห็นผลงานหลายชิ้นของท่านกับตาและได้มีโอกาสสนทนากับท่านหลายเรื่องเกี่ยวกับความสนุกและความสงบจากงานไม้ที่ผสานกับชีวิตพระภิกษุได้อย่างลงตัว เช่น วันใดก็ตามที่เรารู้สึกว่าฟุ้งซ่านหรือใจร้อน ไม่สงบนั้นผลจากการทำงานจะฟ้องออกมาว่าไม่ดีทันที แต่กลับกันวันไหนทำอารมณ์ดีๆชิ้นงานที่ทำจะออกมาดี เป็นการฝีกฝนจิตใจโดยมีผลงานเป็นตัวชี้วัดได้อย่างมีรูปธรรม หลวงพี่ท่านจึงเป็นแรงบันดาลใจในการทำงานให้ดียิ่งขึ้นต่อไป โดยมีท่านเป็นแบบอย่างและอุ่นใจอย่างยิ่งที่มีเพื่อนเพศบรรพชิตเหมือนๆกันในการทำงานไม้หลังจากที่เก้ๆกังๆเขินๆขัดๆในตอนแรกๆที่ยังไม่รู้จักใครที่เป็นพระเหมือนหลวงพี่ท่าน     

   หลังจากกลับจากเชียงใหม่ก่อนจะกลับวัดได้มีโอกาสไปเยี่ยมชมshopของโยมเชนซึ่งเป็นที่โยมเชนและโยมตังเปิดสอนคอร์สงานไม้ต่างๆตามที่เคยคุยไว้ในงานคุยจ้อ เห็นแล้วประทับใจกับเครื่องมือต่างๆและความสะอาดเป็นอย่างมาก ได้ฟังว่าโยมเชนจะสอนกลู่มเพื่อนๆที่สนิททำค้อนหางเหยี่ยว เป็นโอกาสดี จึงนัดแนะจนได้มีโอกาสมาเรียนรู้บ้าง การที่ได้มีโอกาสมาเรียนรู้จากโยมเชนนั้นเป็นประโยชน์อย่างมาก เพราะโยมเชนสอนได้เป็นระบบเป็นขั้นเป็นตอน เหมือนกับที่อาตมาเคยดูคลิปคุณ Marc Spagnuolo จากwoodwhisper เขาว่าไว้ประมาณว่าคนเราทำงานไม้มีหลายวิธีการที่นำให้เราไปถึงผลสำเร็จในงานชิ้นต่างๆได้หลายวิธี จุดสำคัญต้องรู้ขั้นตอน (step) ที่จะไปถึงผลนั้น แต่บางคนไม่รู้ถึงขั้นตอนบางขั้นตอนในการทำงานเหล่านั้นจึงไม่ประสบผล แต่ที่อาตมาอยากจะบอกก็คือโยมเชนรู้และเข้าใจขั้นตอนรวมถึงการอธิบายได้เข้าใจเป็นอย่างดี จุดสำคัญมากๆที่โยมเชนเน้นกับอาตมาคือ ความฉากของชิ้นงานที่เตรียมและการร่าง (layout) ถ้ามีสองอย่างนี้ดีการประกอบชิ้นงานและการตัดเจาะชิ้นงานจะทำได้ถูกต้องสวยงาม การที่เราร่างแบบจากด้านอ้างอิงที่เราเตรียมไว้แล้วถ่ายทอดระยะไปยังด้านต่างๆไปยังด้านต่างๆที่เราต้องการต่อไปจะช่วยให้มีความแม่นยำในการร่างแบบ และตรวจทานได้ว่าเราร่างแบบได้ตรงหรือไม่ ตัวอย่างเช่นถ้าเราขีดเส้นรอบชิ้นงานแท่งไม้สี่เหลี่ยมทั้งสี่ด้านถ้าแท่งไม้ได้ฉากทุกๆด้านเส้นเริ่มต้นจะมาบรรจบกับเส้นสุดท้าย แต่ถ้าไม่ได้ฉากเส้นจะฟ้องเพราะจะไม่บรรจบกัน เป็นต้น ถ้าเราฝึกร่างแบบได้ดีพอและชิ้นงานได้ฉากจะส่งผลให้เวลาเรา ตัด เจาะ เลื่อย ไส ทำการเข้าชิ้นงานด้วยวิธีต่างๆ เราจะรักษาเส้นเหล่านี้ไว้ให้พอดีๆไม่ขาดไม่เกิน ส่งผลถึงตอนสุดท้ายเวลาประกอบจะเที่ยงตรง มั่นคงแข็งแรงไม่โยกคลอนหรือมีรอยแหว่งเว้า ดูสมบูรณ์สวยงาม อีกอย่างที่สำคัญมากก็คือการเลือกใช้เครื่องมือที่ชิ้นไม่ใหญ่มากและออกแรงกระทำทีละน้อย ด้วยความใจเย็นค่อยๆทำให้ผลที่เที่ยงตรงสามารถควบคุมทิศทางและน้ำหนักรวมถึงการประหยัดการออกแรงโดยรวม ได้ดีกว่าการใช้เครื่องมือชิ้นใหญ่ที่ควบคุมแรงและทิศทางได้ลำบากกว่ามาก เรื่องนี้มีตัวอย่างจากการใช้สิ่วเฉือนไม้เพื่อให้ได้ระนาบพื้นผิวที่เอียงถ้าคิดว่าจะใช้สิ่วใหญ่เก็บทีเดียวไม่เปลืองแรง เรามักพลาดเส้นที่เราร่างเอาไว้กินลึกเกินไปและต้องออกแรงอย่างมากเพื่อเฉือนไม้ที่ต้องกินหนามากๆออกไป กลับกันถ้าเราใช้สิ่วอันเล็กเฉือนชิ้นงานออกทีละบางๆน้อยๆเราจะใช้แรงโดยรวมน้อยกว่ามากๆและที่สำคัญรักษาเส้นร่างไว้ได้ จบงานชิ้นนี้อาตมาก็ได้ไขข้อสงสัยและได้ประทับใจอย่างมากกับ dovetail pazzle mallet และบอกได้เลยว่าใครก็ตามที่โชคดีได้มีโอกาสเรียนรู้ศึกษากับโยมเชนและโยมตังแล้วจะมีพื้นฐานการทำงานไม้ที่สำคัญเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง สามารถนำไปต่อยอดในการทำงานชิ้นอื่นๆได้อย่างมั่นใจและประสบผลสำเร็จด้วยดีอย่างมากแน่นอน

ผู้แสดงความคิดเห็น พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์ (suparoek999-at-gmail-dot-com)วันที่ตอบ 2015-08-16 22:27:36


ความคิดเห็นที่ 8 (3024515)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

 รูปที่ ค้อนหางเหยี่ยว

ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-16 22:37:42


ความคิดเห็นที่ 9 (3024516)
avatar
พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์

หลังจากนั้นก็ทบทวนสิ่งที่ได้เรียนรู้มาเป็นแรงส่งให้คิดว่าควรตั้งใจมากกว่านี้เลยตัดสินใจทิ้งความสะดวกสบายและกิจธุระที่มากมายจากวัดใหญ่ไปอยู่วัดสาขาแถวป่าเขาใหญ่ที่สระบุรี เพราะมีพระอาจารย์ที่ชอบงานแนวไม้ๆ และสนับสนุนการทำงานไม้ อยู่ใกล้กรุงเทพรอเวลาจัดงานคุยจ้อครั้งต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ ระหว่างนั้นก็ตั้งใจว่าจะสร้างโต๊ะช่างไม้ใกล้เอื้อมให้สำเร็จให้จงได้ จึงเริ่มออกหาไม้อัดกันน้ำมาทำอานม้าตามที่โยมอาจารย์เขมทัตแนะนำมา จนไปได้ไม้อัดกันน้ำและไม้สนเพิ่มมาตามลายแทงแถวแหล่งขายไม้มือสองที่คลองเตย เลยตั้งใจว่าจะลับฝีมือและทบทวนทักษะที่ได้เรียนรู้มาหลายๆอย่างโดยทำม้าไม้ใหม่อีกรอบโดยใช้ไม้สน หลังจากผ่านประสบการณ์มาหลายอย่าง ทำให้การทำงานในครั้งนี้ตั้งใจในการไสไม้ การร่างแบบ การรักษาเส้น การเข้ามุมองศา การเจาะเอียง การเข้าไม้ อย่างพิถีพิถันขึ้นเป็นการแก้ตัวจากครั้งแรกจากประมาณสามเดือนก็เหลือเพียงประมาณไม่ถึงสามอาทิตย์ม้าไม้ก็เสร็จสิ้น (ไม้สนไสง่ายมากๆเลยใครอยากเริ่มฝึกไสไม้แนะนำไม้สนครับ) แล้วก็เริ่มการทำอานม้าไม้ด้วยไม้อัดกันน้ำที่เป็นความท้าทายใหม่เนื่องจากไม้อัดกันน้ำหนา18.. มีน้ำหนักมากต้องจัดการกับการเคลื่อนย้ายที่ลำบากด้วยตัวคนเดียว ก็ทำแทร็คซอว์ง่ายๆขึ้นมาแบบในเว็บบรอ์ดจากใม้อัดที่หนาน้อยกว่า เพื่อใช้เลื่อยวงเดือนตัดไม้ให้ตรงและได้ฉากหลังจากนั้นก็เก็บหัวไม้ด้วยกบไสไม้แต่เสียดายท้องกบธรรมศักดิ์ที่เสียดสีหัวไม้อัดจนเป็นรอยมากๆ เลยทำโต๊ะเราเตอร์เหมือนthaicarpenter ขึ้นมาตัวหนึ่ง(เพราะอาจารย์ที่วัดท่านจะเอาไว้ใช้เวลาทำวงกบด้วย)เพื่อใช้ในการเก็บขอบไม้ให้ตรงได้ฉาก แต่ระหว่างที่ทำนั้นก็เสียค่าโง่อีกเพราะตอนที่ออกแบบอานม้าไม้อยากได้ต่ำหน่อยจะได้เหมาะสมกับการไสไม้ให้ไม่ปวดหลังและเหนื่อยง่าย เลยพลาดไม่ได้เทียบกับปากกาหัวโต๊ะที่เจาะไว้แล้วว่ามันต่ำกว่า จึงต้องตัดไม้ใหม่อีกครั้งและแก้ไขโดยนำไม้ที่เตรียมไว้ตอนแรกไปเพลาะเสริมในส่วนที่เสริมได้ทีหลัง จากนั้นเมื่อเตรียมชิ้นงานได้แล้วก็เป็นการประกอบตามที่อาจารย์เขมทัตสอนไว้ ด้วยการเจาะใส่เดือยเพื่อกำหนดตำแหน่งชิ้นงานที่จะเพลาะไม้ด้วยกาวตราปลาเบ็ดซึ่งมีคุณสมบัติกันน้ำและแข็งแรงยึดติดทนทานกว่ากาวลาเท็กทั่วไป ทุลักทุเลพอสมควรเพราะทากาวผิดด้านเพราะไม่เขียนระบุให้ชัดเจน และที่สำคัญเร่งรีบทำงานในเวลาเย็นใกล้ค่ำซึ่งปริมาณแสงน้อย เพราะในใจคิดอยากให้ชิ้นงานเสร็จจะได้รอกาวแห้งหนึ่งคืนแล้วมาทำต่อได้ในวันต่อไปไม่เสียเวลา กลายเป็นว่าความใจร้อนต้องเสียค่าเสียหายในการปรับแต่งชิ้นงานมากพอสมควรให้ได้มุมและฉากหลังจากกาวแห้งแล้วและก็ส่งผลกับชิ้นงานในตอนท้ายที่ขาดๆเกินๆไปเล็กน้อยที่ส่วนหน้าและส่วนท้ายของอานม้าไม้

ผู้แสดงความคิดเห็น พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์ (suparoek999-at-gmail-dot-com)วันที่ตอบ 2015-08-16 22:40:54


ความคิดเห็นที่ 10 (3024518)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

 รูปที่ส่วนท้ายของโต๊ะที่ปิดไม่สนิท

ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-16 22:48:15


ความคิดเห็นที่ 11 (3024519)
avatar
พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์

นอกจากนี้การเจาะรูเพื่อใส่ปากกาหัวโต๊ะทะลุม้าที่มีความหนามากๆให้ตรงโดยเจาะทีละด้านของไม้ให้มาเจอกันตรงกลางก็ทำได้ยากทีเดียวอาตมาเจาะแล้วเบี้ยวนิดหน่อย แต่ส่งผลอย่างมากที่ทำให้ที่สุดแล้วปากกาหัวโต๊ะปิดไม่สนิทในตอนขันจนสุดแล้ว

ผู้แสดงความคิดเห็น พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์ (suparoek999-at-gmail-dot-com)วันที่ตอบ 2015-08-16 22:51:02


ความคิดเห็นที่ 12 (3024521)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

 รูปที่ ปากกาหัวโต๊ะที่ปิดไม่สนิท

ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-16 22:55:42


ความคิดเห็นที่ 13 (3024522)
avatar
พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์

นอกจากนี้การเจาะตัวพาเดือยไม้ที่ปากกาท้ายโต๊ะมีสามรูเรียงกันก็ทำยากเช่นกัน อาตมาพยายามตั้ง3รอบแน่ะกว่าจะได้ เลยแก้ด้วยวิธีเจาะอลูมิเนียมด้านล่างขึ้นมาด้านบนเพื่อยึดกับบล๊อกที่ทำด้วยไม้ด้วยสกรูเสริม พอทำเสร็จแล้วก็ได้โต๊ะช่างไม้ใกล้เอื้อมดังภาพ

 

 

ผู้แสดงความคิดเห็น พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์ (suparoek999-at-gmail-dot-com)วันที่ตอบ 2015-08-16 23:00:13


ความคิดเห็นที่ 14 (3024524)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

 รูปที่ โต๊ะช่างไม้ใกล้เอื้อม 1

ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-16 23:01:06


ความคิดเห็นที่ 15 (3024525)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

 รูปที่ โต๊ะช่างไม้ใกล้เอื้อม 2

ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-16 23:01:30


ความคิดเห็นที่ 16 (3024526)
avatar
พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์

ผู้แสดงความคิดเห็น พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์ (suparoek999-at-gmail-dot-com)วันที่ตอบ 2015-08-16 23:06:15


ความคิดเห็นที่ 17 (3024527)
avatar
พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์

ได้ลองใช้พบว่าโต๊ะมีน้ำหนักและความแข็งแรงดีมากๆ หนักว่าที่คาดไว้เมื่อตอนเห็นโต๊ะครั้งแรกๆ ที่ชอบคือไม่มีอาการโยกคลอนนิ่งและมั่นคงแข็งแรงสุดสุดเหมาะสม กับการ ขุด เลื่อย และไสไม้มากๆ แต่ก็พบปัญหาตอนใช้งานที่รู้สึกว่าสูงเกินไปตอนไสไม้ อาตมาก็แก้โดยหาไม้มารองพื้นตอนไสไม้ แต่โดยรวมแล้วใช้มาซักพักหนึ่งก็ประทับใจมาก เพราะมีพื้นผิวที่เรียบให้อ้างอิงตอนไสไม้ และการจับยึดที่มั่นคงของปากกาหัวโต๊ะและท้ายโต๊ะ โดยเฉพาะปากกาหัวโต๊ะที่ดูเหมือนอันเล็กแต่จับยึดได้มั่นคงแข็งแรงมาก ลองนึกย้อนกลับไปตั้งแต่เริ่มทำจนเสร็จสิ้นก็รู้สึกเหมือนที่โยมตังบอกเลยว่าคนที่มีโอกาสได้ทำงานชิ้นนี้จะเพิ่มพูนทักษะ ความคิด ความมั่นใจในการทำงานไม้อย่างมากเลยทีเดียว ก็เลยรู้สึกอนุโมทนาในความตั้งใจและความพยายามในการคิดค้นออกแบบและถ่ายทอดออกมาให้กับทุกๆคนของโยมอาจารย์เขมทัตเป็นอย่างมาก เพราะระหว่างที่ทำก็ศึกษา workbench ในหลายๆแบบ โดยเฉพาะของ Christopher Schwarz ก็พบว่าการออกแบบ workbench ในข้อจำกัดหลายๆด้านทั้งเงินทุนและอุปกรณ์นั้นกระทำได้ยากมากๆ นอกจากนี้อาตมายังพิจารณาแล้วว่าถ้าใครได้ลองทำตามขั้นตอนที่โยมอาจารย์เขมทัตวางไว้ตั้งแต่ม้าไม้จนถึงอานม้าไม้ จนสำเร็จเป็นโต๊ะช่างไม้ใกล้เอื้อมแล้วจะมีความเข้าใจขั้นตอนและกระบวนการในการทำงานไม้อย่างมาก จากหลายๆปัญหาและเทคนิคที่ซ่อนอยู่ในการออกแบบ เพราะหลังจากอาตมาได้ทำงานชิ้นนี้เสร็จก็มีความมั่นใจมากขึ้นอย่างมาก ความสับสนความลังเลใจ ความฟุ้งซ่าน ความไม่มั่นใจทั้งหลาย ความคิดมากมายที่เกิดขึ้นก่อนจะทำโต๊ะตัวนี้และระหว่างที่ทำนั้นมันได้มลายหายไปจากการที่ต้องตั้งใจแก้ปัญหาและอุปสรรคให้ผ่านพ้นไปทีละเปราะ ผิดพลาดก็แก้ไข ทำซ้ำ ทำใหม่จนกว่าจะดีขึ้น ได้ทักษะที่ถูกต้องและทำงานได้มีประสิทธิภาพและไวขึ้น รู้สึกเลยว่าการทำงานไม้นี้สนุกและมีความสุขมากๆเลยทีเดียว นอกจากนี้ระหว่างทางที่ผ่านมายังได้ประสบกับมิตรภาพที่มีคุณค่า จากคำแนะนำที่มีเมตตาของผู้รู้ผู้มีประสบการณ์ทั้งหลาย หลายคนกลายเป็นทั้งพี่และเพื่อนที่เราให้ความเคารพรักอย่างอบอุ่นยิ่ง จึงอยากเป็นกำลังใจให้ใครหลายๆคนที่เคยจดๆจ้องๆ อยู่หน้าจออย่างอาตมาเมื่อก่อน ออกเดินทาง ลองลงมือทำอย่างจริงจังดูเริ่มจากงานเล็กๆแล้วขยับเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ ลองฝึกฝนเก็บเกี่ยวประสบการณ์และแก้ปัญหาลองผิดลองถูก มีผู้ใหญ่ เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ หลายท่านคอยให้คำปรึกษาและให้กำลังใจอยู่แล้ว อาตมาเชื่อเป็นอย่างยิ่งว่าเมื่อคุณได้เดินทางตามรอยเท้าที่ทิ้งไว้ของคนที่เดินทางไปก่อนหน้า  เราอาจจะหลงทางบ้างบางครั้ง แต่สุดท้ายเราจะเจอเสียงเรียกและกำลังใจจากคนที่เดินผ่านไปก่อนเรียกกลับมาจนพบปลายทางที่ทุกคนได้ประสบคือความสุข สนุกสนาน ด้วยความอบอุ่นเป็นอย่างยิ่งจากการทำงานไม้ และได้รู้จักคนที่คิดเหมือนๆกันทำเหมือนๆกันและสร้างผลงานไม้ที่มีคุณค่าและยั่งยืนสืบไป ขออวยพรให้โชคดีครับ

สุดท้ายนี้ขอขอบพระคุณทุกๆท่านที่ช่วยเหลือสนับสนุนตลอดมาครับ อนุโมทนาเป็นอย่างสูงครับ

 

                                                             เจริญพร

                                                             พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์

 

    จากโต๊ะช่างไม้ใกล้เอื้อม(ที่เอื้อมจนถึงนี้) ก็ได้ช่วยให้เกิดชิ้นงานหลายๆชิ้นเป็นที่ฝันไว้จากการเห็นจากงานคุยจ้อคองานไม้ที่เข้าร่วมครั้งแรก ส่วนใหญ่เป็นเครื่องมือพื้นฐานประจำตัวช่างไม้ ลงรูปให้ดูแล้วกันนะครับ กลัวข้อเขียนจะยาวไป ใครอยากรู้เรื่องอะไรเมลมาได้ครับ suparoek999@gmail.com ถ้ายังไม่เบื่อจะเล่าต่อไปในคราวหน้าครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์ (suparoek999-at-gmail-dot-com)วันที่ตอบ 2015-08-16 23:08:18


ความคิดเห็นที่ 18 (3024586)
avatar
เอ๋ เพาะช่าง

โห...สุดยอดมากครับหลวงพี่ ฝีมือๆครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น เอ๋ เพาะช่าง (a_houvthak-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-18 22:59:21


ความคิดเห็นที่ 19 (3024587)
avatar
Pop

 คอยติดตามและแอบชื่นชมครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น Pop (poppop297-at-gmail-dot-com)วันที่ตอบ 2015-08-18 23:12:08


ความคิดเห็นที่ 20 (3024590)
avatar
หนึ่ง

ช่อฟ้าไม้สักอ่อนช้อยสวยงาม และม้าไม้ดูบึกบึนดี  สุดยอดเลยครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น หนึ่ง วันที่ตอบ 2015-08-19 05:07:26


ความคิดเห็นที่ 21 (3024696)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร

 ท่านศุภฤกษ์ฝากผมลงรูปที่ 10 - 14 ให้นะครับ 

เป็นภาพบรรยากาศทั่วไปที่วัดครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-21 21:24:43


ความคิดเห็นที่ 22 (3024697)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

ภาพที่ 10 เป็นสถานที่ทำงาน ดูอาจจะรกๆหน่อยนะครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-21 21:29:43


ความคิดเห็นที่ 23 (3024698)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

 ภาพที่ 11 เห็นบรรยากาศาลาที่วัด  

ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-21 21:30:33


ความคิดเห็นที่ 24 (3024699)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

 ภาพที่ 12 เป็นกุฎิใกล้ที่ทำงานครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-21 21:31:38


ความคิดเห็นที่ 25 (3024700)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

 ภาพที่ 13 ศาลาใหม่ที่กำลังจัดสร้างอยู่ครับ 

ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-21 21:32:33


ความคิดเห็นที่ 26 (3024701)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

 ส่วนภาพที่ 14 เป็นประตูอันแรกๆที่ท่านเจ้าอาวาสที่นี่เคยสอนให้ทำเมื่อ5-6ปีผ่านมาแล้วครับ ตอนนั้นรู้จักแต่กระดาษทราย

ยังไม่รู้จักกบเลยครับ
 
ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-21 21:33:33


ความคิดเห็นที่ 27 (3024706)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร

เมื่อผมได้อ่านเรื่องประสบการณ์งานไม้ของท่านศุภฤกษ์ข้างต้นแล้ว สิ่งแรกที่ผมทำก็คือลงมืออ่านอีกรอบหนึ่งโดยทันที ท่านบรรยายได้สนุกและน่าติดตามเป็นอย่างยิ่ง ผมเชื่อว่าเรื่องที่ท่านเขียนนี้น่าจะโดนใจกลุ่มช่างไม้มือใหม่ ช่างไม้วันหยุด รวมถึงผู้ที่จดๆจ้องๆและ ช่างไม้คีย์บอร์ดทั้งหลายเป็นแน่  

ขอกราบขอบพระคุณท่านศุภฤกษ์เป็นอย่างสูงครับ ที่ท่านกรุณาให้การยกย่องและให้คำนิยมผมในเรื่องเล่าของท่าน ผมดีใจที่ได้รู้จักท่านและรู้สึกภูมิใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในการพัฒนาทักษะงานไม้ของท่านครับ 

 
ผมทึ่งในความมุ่งมั่นและพัฒนาการด้านงานไม้ของท่านศุภฤกษ์เป็นอย่างยิ่ง ผมได้พบท่านครั้งแรกในงาน “คุยจ้อ...คองานไม้” ในเดือน พฤษภาคม ปีที่แล้ว  จากวันนั้นถึงวันนี้ก็ได้พบท่านอีกสามหรือสี่ครั้ง ติดต่อกันทางอีเมล์เป็นส่วนใหญ่ ส่วนโทรศัพท์ได้คุยกันน้อยมากเพราะท่านไม่ค่อยได้ใช้ ทุกครั้งที่ได้พบหรือข่าวจากท่านผมได้เห็นหรือรับทราบถึงพัฒนาการในงานไม้ของท่านอย่างต่อเนื่อง เมื่อท่านแวะมาเยี่ยมที่บ้านผมท่านจะเตรียมตัวมาเป็นอย่างดี มีกระเป๋าเดินทางใส่เครื่องมือ  และผลงานมาด้วย ท่านจะมาพร้อมกับคำถามดีๆจำนวนมาก และจะตั้งใจฟังคำตอบคำแนะนำโดยตลอด กล้าซักกล้าถามในสิ่งที่ไม่เข้าใจ ครั้งถัดๆมาก็จะมีการบ้านติดมือมาให้ผมชมเสมอ 
 
ท่านศุภฤกษ์มีบุคลิกร่าเริง เป็นกันเองมาก สีหน้าท่านจะมีรอยยิ้มตลอดเวลา ถ้าท่านผู้อ่านดูภาพประกอบท่านก็คงจะเห็นด้วยกับผมว่า ท่านศุภฤกษ์มีความสุขกับงานไม้จริงๆ

เพียงปีกว่าๆท่านศุภฤกษ์ได้สร้างผลงานที่น่าประทับใจไว้หลายชิ้นตามที่เราเห็นในรูปข้างต้น (และรูปที่จะลงตามมาภายหลัง) เมื่อพิจารณากรณีของท่านศุภฤกษ์ผมเชื่อว่าปัจจัยของความสำเร็จของท่านมาจาก จิตใจที่มุ่งมั่น เป็นหลักเลยครับ ท่านเป็นผู้ที่ขวนขวายหาความรู้อย่างจริงจังทั้งจากการอ่านเรื่องราวในบ้านเรา การศึกษาคลิปวีดีโอ YouTube จากต่างประเทศ รวมไปถึงการแวะเวียนไปเยี่ยมสถานที่ทำงานของผู้มีฝีมือทางงานช่างหลายท่าน เช่น ท่านอาจารย์ชัชวาล ลางดีที่ศูนย์ศิลปาชีพบางไทร ท่านมหาวิชาญฯที่ลำพูน คุณเชนคุณตังที่บางบอน  เป็นต้น เรื่องสำคัญที่ทำให้ท่านเป็นเร็วคือท่านไม่หยุดแค่รู้ แต่ท่านมุ่งมั่นที่จะทำให้เกิดความชำนาญ ไม่กลัวที่จะทำผิด พร้อมที่จะแก้ไข ปรับปรุง รวมถึงทำใหม่ (เช่น สร้างม้าเลื่อยไม้ตัวที่สอง) สำหรับผู้ที่มีใจเต็มร้อยอย่างนี้ผมมั่นใจว่าท่านจะได้สร้างงานไม้ประณีตให้เราได้ชมกันในอนาคตแน่นอน

ในเรื่องการสร้างโต๊ะช่างไม้ใกล้เอื้อมนั้น เมื่อท่านศุภฤกษ์สร้างม้าไม้เสร็จในช่วงเข้าพรรษาปีที่แล้ว ท่านเลือกที่จะไม่รอแบบอานม้าจากผม ท่านแวะมาเยี่ยมผมที่บ้านดูแบบจากของจริงแล้วนำไปสร้างเองจนเสร็จใช้งานได้โดยมีผมช่วยเหลือเล็กน้อยในเรื่องการติดปากกาท้ายโต๊ะและปากกาหัวโต๊ะ ดังภาพประกอบที่ตามมาครับ

ครั้งล่าสุดเมื่อปลายเดือนที่แล้วท่านมาเยี่ยมผมพร้อมกับท่านมหาวิชาญ ท่านก็นำกบไม้ตัวแรกที่ทำเองมาพร้อมบอกว่า "นำการบ้านมาส่งโยมเขมทัต" การบ้านที่ท่านเอ่ยถึง สร้างความประทับใจให้ผมมาก เพราะไม่คิดว่ามือใหม่จะทำกบตัวแรกออกมาได้ดีอย่างที่เห็น ส่งการบ้านแล้วท่านก็แจ้งความประสงค์ว่าอยากหัดทำกบไสหัวไม้อย่างที่ผมนำไปแสดงในงานคุยจ้อฯปีที่แล้ว (คุณเชนเรียกว่า “กบฉลาม”) ผมได้อธิบายวิธีสร้างและถวายไฟล็รูปถ่ายที่บันทึกไว้ระหว่างที่ผมทำกบตัวนี้ให้ท่านไปอ้างอิงได้ข่าวจากท่านอีกครั้งเมื่อสัปดาห์ที่แล้วทราบว่าท่านไปสร้างกบดังกล่าวที่บ้านคุณเชนมาแล้วตามรูปที่จะลงให้ชมภายหลัง

โดยรวมแล้วประสบการณ์งานงานไม้ปีแรกของท่านศุภฤกษ์
 
สุดยอด ไม่เป็นรองใครในรุ่นเดียวกัน ครับ 
ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-21 23:45:51


ความคิดเห็นที่ 28 (3024707)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

ท่านศุภฤกษ์มาเยี่ยมผมที่บ้าน พร้อมเครื่องมือเต็มกระเป๋าเดินทางแบบลาก โจทย์แรกของท่านคือเรื่องการไสไม้ 

เราก็เริ่มฝึกกันตั้งแตาการลับมีด การตั้งใบ การจับกบ การลงน้ำหนัก จากนั้นก็ลงมือปฏิบัติครับ

ปฏิบัติแล้วก็ต้องตามด้วยการวัดผล เช่น การวัดระนาบ การวัดฉาก วัดผลแล้วก็ดำเนินการแก้ไข แล้วก็วัดผล จนได้ผลที่ต้องการ

ในภาพที่ 15 ท่านกำลังไสขอบไม้อัดที่ใช้ทำชุดประกอบปากกาท้ายโต๊ะ ของโต๊ะช่างไม้ใกล้เอื้อม

ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-21 23:58:55


ความคิดเห็นที่ 29 (3024708)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

 ฝึกไสไม้แล้วก็ฝึกการเลื่อยไม้ด้วยเลื่อยลันดา ตามรูปที่ 16 

สำหรับมือใหม่ การเลื่อยช่วงแรกมักจะสะดุด ติดขัด เพราะสันไม้เข้าไปค้ำร่องฟันเลื่อย พอออกแรงเอาชนะไม้ได้เลื่อยก็จะกระโดดขึ้นพร้อมกับเฉือนเนื้อไม้ จังหวะนี้เองที่บ่อยครั้งเลื่อยเฉือนไม้ผิดที่จากจุดที่เราหมายตาเอาไว้ หลายคนใช้วิธีดึงเลื่อยถอยหลังให้เกิดร่องเนื่องจากเวลาถอยเราจะดึงเลื่อยเฉือนไม้ได้ง่ายกว่าขณะดันไปข้างหน้า

ผมเลือกที่จะใช้วิธีเดินหน้าอย่างเดียวโดยการประคองปลายเลื่อยให้สัมผัสไม้อย่างเบาไ ซึ่งเราทำได้โดยประคองเลื่อยด้วยเนินด้านล่างของมือและนิ้วกลางครับ อธิบายด้วยตัวหนังสือยากมาก ถ้าทำให้ดูจะเข้าใจง่ายกว่าครับ 

ท่านศุภฤกษ์ก็ได้ฝึกเรื่องนี้จนเข้าใจครับ วันนั้นเป็นการฝึกทักษะหลังเข้าใจ จะชำนาญได้ก็คงต้องซ้อมบ่อยๆ

ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-22 00:16:02


ความคิดเห็นที่ 30 (3024709)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

ขั้นตอนหนึ่งที่สำคัญมากของการทำงานให้บรรลุเป้าหมาย คือการวัดผล

เท่าที่ผมสังเกตระหว่างการสอนมือใหม่ให้ไสไม้ แทบทุกคนจะมีปัญหากับการไสไม้ให้ได้ฉาก ให้ตรง และ ให้เรียบเป็นระนาบ สาเหตุของปัญหานี้ถ้าไม่นับเรื่องใบกบไม่คม ก็มักจะเกิดจากการไสโดยไม่วัด ซึ่งก็เหมือนกับการหลับตาเดินนั่นเอง โดยเฉลี่ยหลังจากที่ได้ไสรอยเลื่อยออกจนหมดแล้ว ผมจะทำการวัดฉาก วัดขอบตรง หรือวัดระนาบ หลังไสไปได้ 2-3 เที่ยว ในขณะที่มือใหม่จะไสไปประมาณ 10-20 เที่ยวจึงค่อยวัด จึงไม่ใช่เรื่องแปลกหากผมจะใช้เวลาปรับหน้าไม้น้อยกว่ามือใหม่ 

ในภาพจะเห็นท่านศุภฤกษ์วางด้ามฉากบนสันไม้ที่กำลังปรับและทาบใบกับข้างไม้ วิธีนี้จะให้ความแม่นยำในการวัดมากกว่าการทาบด้ามฉากกับข้างไม้แล้ววางใบบนสันหลายเท่าตัว สำหรับงานละเอียดผมใช้วิธีนี้เสมอครับ เพราะรู้สึกเหมือน "มองผ่านแว่นขยาย" ครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-22 00:28:32


ความคิดเห็นที่ 31 (3024710)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

 เครื่องจักรอย่างสว่านแท่นที่เห็นในรูปเป็นเครื่องจักรที่มีประโยชน์มากในการทำงานละเอียด การเจาะรูด้วยสว่านมือให้ได้ฉากกับผืวไม้ไม่ใช่เรื่องง่ายครับ สว่านแท่นจะเป็นประโยชน์มากระหว่างการทำอานม้าสำหรับโต๊ะช่างไม้ใกล้เอื้อม 

ในภาพที่ 18 จะเห็นท่านศุภฤกษ์เจาะรูแผ่นไม้อัดด้วยสว่านแท่น เรื่องแรกที่ผมเน้นและย้ำคือการใส่แว่นเพื่อปกป้องดวงตา เรื่องถัดมาคือการจับชิ้นงานด้วยมือให้ปลอดภัยครับ

การเจาะที่ปลอดภัยที่สุดคือการยึดชิ้นงานกับโต๊ะแล้วจึงเจาะ แต่บางครั้งเราอาจจำเป็นต้องจับชิ้นงานด้วยมือขณะเจาะ ซึ่งถ้าไม่ระวังชิ้นงานอาจหลุดมือและก่อให้เกิดอันตรายได้ การจับชิ้นงานด้วยมือนั้นเราต้องออกแรงต้านทั้งแรงบิดของสว่านขณะเจาะและแรงดูดเมื่อปลาบดอกสว่านโผล่ทะลุผิวด้านล่างของชิ้นงาน

ในรูปจะเห็นว่าท่านศุภฤกษ์ยันขอบไม้อัดไว้กับด้านซ้ายของเสาสว่าน เสาจะทำหน้าที่รับแรงบิดของสว่าน ดังนั้นงานที่เหลือคือการกดชิ้นงานให้แนบกับโต๊ะด้วยมือซ้าย เพื่อให้ตรงตำแหน่งที่ต่องการเจาะและคอยระวังไม่ให้ดอกสว่านดูดแผ่นไม่อัดขึ้นไปขณะเจาะทะลุ 

ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-22 00:46:30


ความคิดเห็นที่ 32 (3024711)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

 ในภาพที่ 19 ท่านศุภฤกษ์กำลังวัดมุมแผงไม้อัดที่อยู่ในแนวดิ่งและมุมเพลาเกลียวปากกาท้ายโต๊ะครับ 

ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-22 00:49:19


ความคิดเห็นที่ 33 (3024712)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

ภาพที่ 20 ถ่ายไว้ระหว่างการฝึกการยึดตรึงชิ้นงานให้ตรงตำแหน่งก่อนการเจาะยึดอย่างถาวร ในภาพจะเห็นการใช้เครื่องมือหลายอย่างพร้อมกัน เช่น สปริงแคลมป็ F-แคลมป็ แท่งไม้ (ฟิกซ์เจอร์) ที่ช่วยตรึงไม้อัดทั้งสองให้ได้ฉากกัน

ดูท่านศุภฤกษ์จะมีความสุขดีกับการประกอบชุดปากกาท้านโต๊ะนะครับ 

ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-22 00:56:52


ความคิดเห็นที่ 34 (3024744)
avatar
พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์

โยมเอ๋กาพ่นสีมีพระเพื่อนนำไปพ่นซ่อมแซมองค์พระเก่าด้วย

โยมpop และโยมหนึ่งอนุโมทนากับกำลังใจ

ขอบคุณโยมอาจารย์เขมทัตเป็นอย่างมาก ที่กระตุ้นและเป็นกำลังใจรวมถึงแนะนำให้เขียนกระทู้นี้ขึ้นมา เพราะอยากที่จะตอบแทนชาว

Thaicarpenter ทั้งหลายเป็นอย่างมากหลังจากที่เป็นฝ่ายรับความรู้ต่างๆฝ่ายเดียวมาเป็นเวลานานมาก แต่ก็ไม่กล้าและไม่รู้ว่าจะเขียนอะไรดี ได้แต่ จดๆจ้องๆอยู่

เมื่อโยมอาจารย์เขมทัตได้เอ่ยขึ้นอาตมาจึงอยากเล่าความประทับใจที่ได้มีโอกาส เยี่ยมชมศูนย์ศิลปาชีพ บางไทร  และมีโอกาสได้รับความรู้จาก

อาจารย์ ชัชวาล ลางดี และคณะครูช่าง

(ชมบรรยากาศได้ตามกระทู้เก่าที่โยมตังและคณะได้ไปเยี่ยมเยียนมาได้ตามลิงค์เก่า)

 http://www.thaicarpenter.com/index.php?lay=boardshow&ac=webboard_show&WBntype=1&No=1435069

 

ใครที่สนใจงานไม้อยู่ไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไรที่แห่งนี้เหมาะสมอย่างยิ่งที่จะให้เริ่มงานไม้จากเริ่มต้นไปสู่งานไม้ที่มีความสามารถที่จะประกอบอาชีพได้ เพราะเหล่าคณาจารย์ที่มีความรู้ความสามารถและจิตใจดีงามพร้อมที่จะถ่ายทอดความรู้ให้อย่างไม่ปิดบัง และมีสถานที่ที่เพียบพร้อมไปด้วยวัสดุอุปกรณ์ทางงานไม้ที่น่าจะติดอันดับต้นๆของประเทศไทยเรา แต่มีข้อแม้ว่าคนที่เรียนจะต้องใจเย็นมีความมานะอดทนกับบทเรียนและการอบรมสั่งสอนได้

ผู้แสดงความคิดเห็น พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์ (suparoek999-at-gmail-dot-com)วันที่ตอบ 2015-08-23 19:01:59


ความคิดเห็นที่ 35 (3024745)
avatar
พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์

แต่ที่ศูนย์ไม่ได้โหดขนาดนี้ อาตมาเพียงเปรียบเทียบกับหัวจิตหัวใจของผู้ที่เรียน

 

ผู้แสดงความคิดเห็น พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์ (suparoek999-at-gmail-dot-com)วันที่ตอบ 2015-08-23 19:04:57


ความคิดเห็นที่ 36 (3024746)
avatar
พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์

อาจารย์ชัชวาลได้พาชมสถานที่ด้วยความเมตตา แนะนำเครื่องจักรใหญ่น้อยหลายๆเครื่องทางงานไม้ที่หาชมได้ยากยิ่ง อาตมาประทับใจกับworkbenchที่นี่มาก แข็งแรง บึกบึน สวยงาม แล้วอาจารย์ก็พาเข้าไปชมห้องผลงานของแผนกงานไม้ที่ใส่ใจในการการออกแบบท อธิบายถึงกระบวนการผลิตที่ซับซ้อนกว่าจะออกมาเป็นผลิตภัณฑ์ที่สวยงามและแข็งแรงน่าใช้สอย หลายชิ้นมีคิวสั่งจองจนผลิตไม่ทัน แล้วจึงพาไปชมบทเรียนสำหรับผู้เริ่มต้นทางงานไม้จนถึงระดับทำงานออกมาเป็นผลิตภัณฑ์ได้ ทั้งหมดนี้อาจารย์และเหล่าคณาจารย์ยินดีให้ความรู้ด้วยความเต็มใจอย่างไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อย สิ่งที่ถูกเน้นย้ำเสมอคือคนทำงานไม้ต้องมีความใจเย็นใส่ใจรายละเอียด เช่น การเข้าเดือยต้องรักษาฉากและเหลี่ยมมุมที่ถูกต้องเพื่อความแข็งแรงของชิ้นงาน พื้นผิวของชิ้นงานที่เรียบจากการไสไม้ และการขัดกระดาษทรายที่ใส่ใจรายละเอียดจนกว่าจะเรียบลื่น ตลอดจนการใช้และการดูแลรักษาเครื่องมืออย่างถูกวิธี เป็นต้น ทั้งหมดนี้เป็นกระบวนการองค์รวมที่ต้องมานะอดทนใส่ใจฝึกฝนจนเป็นนิสัย คล้ายๆกับสารคดีดูให้รู้ : โรงเรียนฝึกคนหัวใจเพ็ชร ของญี่ปุ่นที่โยมตังแนะนำไว้ตามลิงค์

https://www.youtube.com/watch?v=hpyh7HF3eog

https://www.youtube.com/watch?v=Clf7_0qesc4

แต่ที่ศูนย์ไม่ได้โหดขนาดนี้ อาตมาเพียงเปรียบเทียบหัวจิตหัวใจของผู้ที่เรียน

 

ผู้แสดงความคิดเห็น พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์ (suparoek999-at-gmail-dot-com)วันที่ตอบ 2015-08-23 19:10:37


ความคิดเห็นที่ 37 (3024747)
avatar
พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์

สุดท้ายคนที่ผ่านอุปสรรคหล่านี้ไปได้จะสามารถสรรสร้างผลงานที่ประณีตสวยงาม อย่างที่ใครๆต้องการได้ อย่างตัวอย่างชุดโต๊ะหมู่บูชาอินเลย์ที่ตั้งอยู่ในอาคารหลักของศูนย์เองที่มีคนให้ราคาเหยียบล้าน

ดังนั้นในเวลาที่เศรษฐกิจไม่ดีอย่างนี้ใครที่สนใจและมีความตั้งใจพอ น่าจะลองมาศึกษาดูเพราะที่แห่งนี้เรียนฟรี มีที่พักฟรี แถมมีเบี้ยเลี้ยงให้อีกต่างหาก  ที่ต้องเสียอย่างเดียวคือแรงกายแรงใจที่ทุ่มเทด้วยความอดทน เพื่อรับการสั่งสอนจากเหล่าคณาจารย์ผู้มีฝีมือ หรือใครอยากได้แรงบันดาลใจก็แวะเวียนไปเยี่ยมชมได้ อาจารย์เขมทัตเองก็มักจะสละเวลาไปสอนนักเรียนที่นี่บ่อยๆ โดยที่ไม่คิดค่าแรงแต่อย่างไร โดยเล่าความประทับใจว่านักเรียนเหล่านี้มีความตั้งใจอย่างจริงจัง ทำให้รู้สึกมีกำลังใจเวลาที่ถ่ายทอดความรู้  นอกจากนี้ที่ศูนย์ยังมีแผนกช่างอีกหลายแผนกที่มีผลงานที่น่าประทับใจ เห็นแล้วก็เสียดายที่คนไทยเรายังสนใจที่จะสืบทอดสิ่งเหล่านี้กันน้อยมากๆ ทั้งๆ ที่สิ่งเหล่านี้เองน่าจะเป็นจุดแข็งในการแข็งขันในเวทีโลก อีกทั้งยังไม่ได้รับการทำตลาดที่ดี เปรียบเทียบเหมือนที่อาจารย์เขมทัตเล่าว่า คนญี่ปุ่นเล่าเรื่องการผลิตที่ซับซ้อนและการใส่ใจในการรับรองผลิตภัณฑ์จนขายดาบญี่ปุ่นราคาเป็นล้านได้ อาตมาเห็นงานฝีมือหลายชิ้นที่ศูนย์แล้วเราไม่ได้ด้อยไปกว่าเขาเลยสิ่งที่เราขาดไปก็คือบุคคลากรที่มีใจรักและมุมานะอดทนที่จะสานต่อและสืบสานผลงานเหล่านี้เท่านั้นเอง

เพราะเพียงผลงานที่ประณีตเหล่านี้ขายได้ด้วยตัวของมันเองอยู่แล้ว

ผู้แสดงความคิดเห็น พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์ (suparoek999-at-gmail-dot-com)วันที่ตอบ 2015-08-23 19:12:01


ความคิดเห็นที่ 38 (3024755)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

 ท่านศุภฤกษ์ส่งภาพผลงานที่ทำมาให้ผมช่วยลงให้ 6 ภาพ (รูปที่ 21 ถึง 26) ครับ


รูปที่ 21 ขอขีดไม้ 

ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-23 20:51:46


ความคิดเห็นที่ 39 (3024756)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

รูปที่ 22 กบไสไม้ตัวแรกทีหัดทำ 


นี่คือการบ้านที่ท่านทำมาส่งครับ
 
ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-23 20:53:26


ความคิดเห็นที่ 40 (3024757)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

 รูปที่ 23 ไม้เล็งระนาบ ใช้วัดความเรียบตรงเป็นระนาบของผิวไม้

ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-23 20:56:19


ความคิดเห็นที่ 41 (3024758)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

 รูปที่ 24 ค้อนไม้ 

ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-23 20:57:13


ความคิดเห็นที่ 42 (3024759)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

รูปที่ 25 กบไสหัวไม้ (Shooting Plane) ที่ไปฝึกทำกับคุณเชน 

ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-23 20:58:29


ความคิดเห็นที่ 43 (3024760)
avatar
เขมทัต กรัยวิเชียร
image

รูปที่ 26 ใต้กบไสหัวไม้ใช้ไม้เนื้อแข็ง บริเวณปากจะเอียงทำมุมประมาณ 20 องศา 

กบตัวนี้ใช้งานถูกใจมาก

 
ผู้แสดงความคิดเห็น เขมทัต กรัยวิเชียร (kematat_k-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-23 21:00:08


ความคิดเห็นที่ 44 (3024783)
avatar
พระมหาวิชาญ สุขวฑฺฒโน

สวัสดีครับท่านศุภฤกษ์ เจริญพรโยมอาจารย์เขมทัต และเพื่อนๆ ทุกๆ ท่าน

                  เมื่อราวอาทิตย์ก่อนผมได้ทราบข่าวจากโยมอาจารย์เขมทัต  ว่าท่านได้เขียนเล่าถึงประสบการณ์การทำงานไม้ ให้เพื่อนๆ ได้อ่านกัน  รู้สึกดีใจมากครับ  ที่นำเอาประสบการณ์อันมีค่า ทั้งเกร็ดความรู้ อุปสรรค์ ต่างๆ ในการฝึกทำงานไม้มาเล่าใ้ห้เพื่อนๆ ได้อ่านกัน  ท่านเขียนได้น่าอ่านมากๆ อ่านแล้วเข้าใจง่าย  เป็นกันเองดี ผม/อาตมา แน่ะนำ เพื่อนๆ ผู้ที่สนใจงานไม้ ที่เป็นมือใหม่ว่า ไม่ควรพลาดอ่านกระทู้นี้ครับ การเป็นผู้ใหม่ ไม่ว่าจะด้านไหนก็ตาม ปัญหา อุปสรรค์ ความลังเล สงสัยนานา  ย่อมมีมากเป็นเรื่องธรรมดา บางคนถึงกับไม่กล้าลงมือทำ ปล่อยให้เสียโอกาสไปอย่างน่าเสียดาย เป็นกระทู้ที่ควรแก่การศึกษาได้ดีอีกกระทู้หนึ่งครับ 

                  ขอแสดงความยินดีกับท่านด้วยครับที่สร้าง"โต๊ะช่างไม้ใกล้เอื้อม" จนสำเร็จ ดูแข็งแรงบึกบึนดีมาก  และเครื่องมืออีกหลายชิ้น เช่น ขอขีดไม้,กบฉลาม เป็นต้น(ผมชอบชื่อนี้มากครับ) ก็ดูสวยน่าใช้ ได้เห็นแล้วปลื้มใจครับ  ถือว่าเป็นผลงานที่มีค่ามาก ด้วยระยะเวลาเพียงสั้นๆ สร้างผลงานออกมาได้ขนาดนี้ เยี่ยมจริงๆ ครับ และขอบคุณสำหรับคำนิยมทีมีให้ครับ  ขอให้สนุกกับงานไม้ครับ

                                                                                                                                                                                           พ.ม.วิชาญ

 

ผู้แสดงความคิดเห็น พระมหาวิชาญ สุขวฑฺฒโน (pramahavichan-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-24 14:23:42


ความคิดเห็นที่ 45 (3024809)
avatar
เซี่ยง ช่างไม้หน้าโหด

ขอชื่นชมว่าเยี่ยมจริงๆ 

ได้สายไม้พันธุ์แท้มาอีกท่านหนึ่งแล้ว

ผู้แสดงความคิดเห็น เซี่ยง ช่างไม้หน้าโหด วันที่ตอบ 2015-08-25 13:52:41


ความคิดเห็นที่ 46 (3024810)
avatar
พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์

กราบนมัสการหลวงพี่มหาวิชาญครับ

      ขอบพระคุณสำหรับคำชมเชยและเป็นกำลังใจให้เสมอมาครับ แต่ว่าผมเองและใครหลายๆคนก็คง

รองานเขียนใหม่ของหลวงพี่อยู่อย่างใจจดใจจ่อนะครับ หลวงพี่หายหน้าหายตาไปจากบอร์ดนี้นานแล้วครับ

แฟนๆหลายคนคิดถึงครับ มีโอกาสจะไปเยี่ยมหลวงพี่หลังออกพรรษาครับ ด้วยความเคารพอย่างสูงครับ

 

    โยมเซี่ยงก็ชมเกินไปอาตมาก็ยังแค่มือสมัครเล่น ยังต้องขอคำแนะนำจากโยมเซี่ยงอีกมาก

    ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะโยมนะ

ผู้แสดงความคิดเห็น พระศุภฤกษ์ ภมรานนท์ (suparoek999-at-gmail-dot-com)วันที่ตอบ 2015-08-25 15:46:17


ความคิดเห็นที่ 47 (3024824)
avatar
พระมหาวิชาญ สุขวฑฺฒโน

ครับ

ห่างจากบอร์ดไปนานพอสมควร แต่ก็ไม่ได้ไปไหนนะครับ ยังคงประจำที่เดิม นานๆ ก็เข้าชมบอร์ดสักที บางทีก็หลายนานเหมือนกันครับ

ทั้งงานใหม่และเก่าที่ค้างๆ ไว้ บางเรื่องก็เขียนเกือบจบแล้วก็มี มัวแต่ว่าจะว่าจะ แต่ก็ไม่ได้เขียนให้จบสักที คงมีสักโอกาสครับ จะได้เอามาฝากกัน  ยิ่งได้เห็นทั้งผลงานและงานเขียนของท่านด้วย เริ่มมีแรงแล้วครับ อดใจรออีกสักระยะครับ

ด้วยความยินดีเลยครับ มาพักหลายๆ วันหน่อยก็ได้ ตอนนี้กำลังต้องการคนช่วยสร้างช๊อปอยู่พอดีเลย   (พูดเล่นครับ) ยินดีต้อนรับครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น พระมหาวิชาญ สุขวฑฺฒโน (pramahavichan-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-25 23:16:27


ความคิดเห็นที่ 48 (3024891)
avatar
เอ๋ เพาะช่าง
image

พระทํา............ฝีมือจริงๆครับ จะคอยติดตามเรื่องของท่าน
และบทความของพี่เขมต่อไปครับ  พักดื่มนํ้ากันก่อนมั้ยครับ555

ผู้แสดงความคิดเห็น เอ๋ เพาะช่าง (a_houvthak-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-08-28 08:14:56



1


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.